Crazybikeworld

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Κρίμα βρε παιδιά ... (μέρος 2ο)

E-mail Print PDF

Είχα γράψει πριν από καιρό για το χάλι που μένει πίσω μετά από ένα αγώνα στην φύση. Πίστεψα ότι μετά την φασαρία που έγινε ότι αυτή η 'αβλεψία' δεν θα επαναλαμβανόταν.

Αμ δε …

Πρίν από 2 εβδομάδες πήγα για βόλτα στα Γεράνεια με το αυτοκίνητο. Μπήκαμε σε κάποιους χωματόδρομους για να φτάσουμε στο αρχαίο Κάστρο πάνω από τον Σχίνο. Στην διαδρομή τι να δω ;; Τα γνωστά άσπρα – μπλε κορδελάκια τις Shimano κρεμασμένα στα δέντρα !!! Τότε μου έκανε κλίκ – Outsports πάλι !!!! Έβλεπα τα αποτελέσματα του 2ερου αγώνα Bike & Run που είχε γίνει στις 28 Μαρτίου στην Περαχώρα Κορινθίας. Το να πω ότι εκνευρίστηκα θα είναι λίγο.

ger_trash01

 

ger_trash02

ger_trash03

Μα είναι δυνατόν να γεμίζουν τα δάση με πλαστικές κορδέλες ;; Είναι δυνατόν να κρέμονται από τα δέντρα όλο αυτό το κιτσαριό για να κάνουν κάποιοι το κέφι τους; Πώς σκατά συμβαδίζει η οικολογία που σαν ποδηλάτες ευαγγελιζόμαστε με αυτό το χάλι ; Είναι ηθικό να λερώνουμε το δάσος, να στολίζουμε τα δέντρα με πλαστικά για να κάνουμε την δουλειά μας και μετά να τα αφήνουμε εκεί ; Μπορεί να υπάρξει δικαιολογία γι αυτήν την συμπεριφορά;

Εγώ πιστεύω πως όχι. Με τον ίδιο τρόπο που μπήκαν οι κορδέλες θα πρέπει να βγουν αμέσως μετά την λήξη του αγώνα. Αν ο διοργανωτής έχει τους πόρους να βάλει τις κορδέλες θα πρέπει να βρει τους πόρους να τις βγάλει.

Η ανεύθυνη αυτή στάση των διοργανωτών θέτει σε κίνδυνο όλους μας, μιάς και θέτει σε κίνδυνο την κάθε έννοια καλής φήμης που χτίζετε με τόσο κόπο από τις ποδηλατικές κοινότητες τα τελευταία χρόνια Εθελοντές σε πυροπροστασία, σε πυρόσβεση, συνεργασίες με WWF κλπ έχουν κάνει αρκετό κόσμο να βλέπουν θετικά το ποδήλατο και την παρουσία αυτού στο βουνό.

Κάτι πρέπει να κάνουμε γι αυτό αλλιώς θα είμαστε και εμείς συνυπεύθυνοι. Στο προηγούμενο άρθρο είχα προτείνει

Τι μπορούμε να κάνουμε; Από την μία θα μπορούσαμε να κάνουμε ...τίποτα. Να διαβάσουμε το άρθρο, να κουνήσουμε το κεφάλι και να ξαναγυρίσουμε στην ρουτίνα μας. Από την άλλη θα μπορούσαμε να δείξουμε ότι μας ενοχλούν αυτές οι πρακτικές. Πώς ; Καταρχήν μπορούμε να γράψουμε ένα ευγενικό e-mail διαμαρτυρίας στην Κοινότητα και στον οργανωτή. Μετά μπορούμε να γνωστοποιούμε στους οργανωτές την "απαίτησή" μας να μαζεύονται όλα τα σκουπίδια μετά τον αγώνα κατά την διάρκεια εγγραφής μας. Και στο τέλος να μην λαμβάνουμε μέρος σε αγώνες όπου οι διοργανωτές αμελούν να εκτελέσουν αυτή τους την υποχρέωση. Αν δείξουμε ΟΛΟΙ ότι θέλουμε τα δάση καθαρά και δεν είναι η άποψη μερικών λίγων γραφικών, τότε τα πράματα θα αλλάξουν. Εμείς μπορούμε να ορίσουμε την τύχη μας....αρκεί να το πιστέψουμε και να το κάνουμε.

 

Το δάσος είναι κοινή περιουσία και δεν είναι κτήμα του κάθε διοργανωτή για να το κάνει ότι θέλει.

Εξακολουθώ να ελπίζω ότι και το περιστατικό στην Περαχώρα ήταν μια παράλειψη και ότι δεν έγινε το ίδιο στην Β. Ελλάδα στους υπόλοιπους αγώνες τις διοργάνωσης. Η μεγάλη πλειοψηφία τον διοργανωτών έχει έστω κάποια υποτυπώδη πολιτική από ότι βλέπω στο άρθρο του icycling.

 

Facebook Share

Share on facebook